همخواب رقیبانی و من تاب ندارم

بی تابم و از غصه این خواب ندارم...

می روم از پس این قصه به جایی برسم

رفتنم مصلحتی نیست بدان ناچارم

این همه حادثه کافیست بدان ناچارم

خوب من با دگران زمزمه کردن غلط است

بی وفایی غلط و همهمه کردن غلط است

بعد من یار زیاد است مبارک بادت

میروم از دلت اما عقب سر نگران

تو بمان و دگران وای بحال دگران

یکبار طاهر گفته بود تا قبل از چهلسالگی هر رشته موی سفیدِ تازه که توی سرت پیدا میکنی، میترسی. چهل سالت که تمام میشود، نه این که دیگر به مرگ فکر نکنی، نه... ولی هر کدام از این رشتههای سفید میشوند حبلالمتین. هرکدام میشوند یک رشتهی محکم و استوار. بس که ریشهشان محکم شده. بس که تاریخ پشتشان است، تاریخِ یک انسان

مصطفی انصافی | از کتاب تو به اصفهان بازخواهی گشت
نشر چشمه

اینجا راحت میشه نوشت. بدون ترس از هیچ قضاوتی. یه سالی میشه که حالم خوب نیست دیگه. وقتی میگم خوب نیست یعنی تو دلم درد و آشوب. از آخرین باری که این حالو داشتم خیلی میگذره. من شرطی شدم به رفتن و منتظر مو